bacalarte
centrum kultury
Zofia Derejska
17.06.2026-26.06.2026
“AYO”
„W sztuce czuję się jak ogrodnik”, mówi o swoim wielotorowym podejściu do tworzenia. „Wolę mieć ogród pełen różnych kwiatów. Każdy wymaga innej uwagi i troski, bo moja wrażliwość nie skupia się na jednej metodzie, ale na doświadczaniu rzeczywistości w całości”.
Choć dostrzega, że szkoła może dostarczyć cennego warsztatu, artystka otwarcie kontestuje systemowe schematy edukacji artystycznej, które w jej odczuciu prowadziły do regresu twórczego, na rzecz pielęgnowania autentycznego, intuicyjnego czucia.
„To nie tak, że mam “rację”
w tym co mówię, każdemu coś innego serce zagra, a mi gra właśnie to”.
Zofia nie wybiera ścieżki pod prąd; ona po prostu odmawia udawania. Jej artystyczna postawa to wierność i akceptacja swojej złożoności.
Prace Derejskiej są zapisem uważności wobec tego, co marginalne. Jak sama zauważa: „Artysta to po prostu człowiek, który ma potrzebę ekspresji swojej indywidualnej percepcji świata, a następnie przetwarzanie jej w konkretną formę”.
Jej obecna praktyka stanowi balans między wysoką intensywnością wewnętrznych przeżyć, a dążeniem do twórczego uziemienia.
„Dla mnie wyłapywanie codzienności oraz zapis snów stają się tworzywem, z którego wyłaniają się kolejne etapy twórcze.”
Derejska aspiruje do tworzenia narracji filmowych i literackich dla dorosłych, w których wrażliwość dziecięcej wyobraźni splata się z dojrzałą refleksją, wolną od zbędnego patosu.
Wernisaż w Galerii Bacalarte to zaproszenie do świata, w którym proces stawania się jest równie istotny co gotowe dzieło. Artystka, poprzez obnażenie własnej „prawdy”, rzuca wyzwanie odbiorcom, a w szczególności kobietom, zachęcając do odrzucenia narzuconych „szuflad” i odzyskania prawa do nieskrępowanej ekspresji własnych przemyśleń.
Zofia AYO Derejska (b. 2002, Kraków) is a visual artist whose practice defies any simple categorization. Currently living and working in Łódź, Derejska operates at the intersection of disciplines — from painting and puppet forms, through stop-motion films, to personal diary narratives.
“In art, I feel like a gardener,” she says of her multi-track approach to creation. “I prefer to have a garden full of different flowers. Each requires different attention and care, because my sensitivity isn’t focused on a single method, but on experiencing reality as a whole.”
Although she acknowledges that school can provide valuable technical skills, the artist openly challenges the systemic patterns of art education, which in her view led to creative regression — in favor of cultivating an authentic, intuitive feeling.
“It’s not that I am ‘right’ in what I say — everyone’s heart beats for something different, and mine just beats for this.”
Zofia does not choose a contrarian path; she simply refuses to pretend. Her artistic stance is about fidelity to and acceptance of her own complexity.
Derejska’s works are a record of attentiveness toward the marginal. As she notes: “An artist is simply a person who feels the need to express their individual perception of the world, and then transform it into a concrete form.”
Her current practice strikes a balance between the high intensity of inner experiences and the pursuit of creative grounding.
“For me, capturing everyday moments and recording dreams become the material from which further creative stages emerge.”
Derejska aspires to create film and literary narratives for adults, in which the sensitivity of a child’s imagination intertwines with mature reflection, free from unnecessary pathos.
The opening at Galeria Bacalarte is an invitation to a world where the process of becoming is as important as the finished work. By baring her own “truth,” the artist challenges viewers — and women in particular — encouraging them to reject imposed “boxes” and reclaim the right to unbridled expression of their own thoughts.
Art Exhibition Opening |
Sponsor Strategiczny
