Rafael Galdamez – Bacalarte

Rafael Galdámez

Nace en Berriozábal, Chiapas el 4 de Junio de 1984.

Galdámez

Hay un pintor, y signos y símbolos que en su pincel perduran. Hay un pintor de una multicolor verdad cuya patria es la nostalgia; por lo tanto las aves, los mamíferos, los reptiles, los zigzags acuáticos que acuden a su llamado pertenecen a esa astilla solar a la que llamamos Sur en donde conviven lo abrupto y la cadencia.

There is a painter, and signs and symbols that remain in his brush. There is a painter of a multicolored truth whose homeland is nostalgia; therefore the birds, the mammals, the reptiles, the aquatic zigzags that come to his call belong to that solar splinter which we call the South where the abrupt and the cadence coexist.

Sobre el sur

Nacido en Berriozábal (Chiapas, México), Rafael Galdámez se formó con el pintor Alejandro Santiago. Sus obras representan animales salvajes en extinción, criaturas que simbolizan la idea de vínculo entre los distintos pueblos latinoamericanos. Sus colores son intensos, como si el artista quisiera rescatarlos de su extinción al plasmarlos con intensidad y viveza en sus trazas.

Entre las obras de Rafael Galdámez hay ocelotes, lagartos, manatíes, tortugas, osos hormigueros, serpientes, águilas, ranas y jaguares; además de ajolotes y colibríes. Instalado «en el sur de la nostalgia», temeroso de que los años arrastren a estos ejemplares hacia la extinción, el artista los retrata destacando su color y texturas. «Al filo del abismo es un conjunto de obra plástica que en un par de décadas representará sin duda un momento singular no solo para la plástica chiapaneca si no para su medio ambiente, para el medio ambiente de Chiapas, de México y del planeta entero.»

En el sur de la nostalgia estamos y en ese sur convivimos los piares, el rugido y el relincho; los modos del amor y la captura de las constelaciones, lo que viene desde los principios y se fue apoderando de la atmósfera para hacerla música feraz en la que retratamos el latido.

Urodzony w Berriozábal (Chiapas, Meksyk), Rafael Galdámez kształcił się u malarza Alejandro Santiago. Jego dzieła przedstawiają zagrożone wyginięciem dzikie zwierzęta – stworzenia, które symbolizują ideę więzi między różnymi ludami Ameryki Łacińskiej. Jego kolory są intensywne, tak jakby artysta chciał uratować je od zapomnienia, utrwalając je z mocą i żywiołowością w swoich pracach.

Wśród dzieł Rafaela Galdámeza znajdują się oceloty, kajmany, manaty, żółwie, mrówkojady, węże, orły, żaby i jaguary; a także aksolotle i kolibry. Osiedliwszy się «na południu nostalgii» i przejęty obawą, że z upływem lat okazy te zostaną porwane w otchłań wymarcia, artysta portretuje je, podkreślając ich kolory i faktury. «Na krawędzi przepaści» to zbiór dzieł plastycznych, który za kilka dekad z pewnością będzie reprezentował wyjątkowy moment nie tylko dla sztuki Chiapas, ale także dla jej środowiska naturalnego – dla środowiska stanu Chiapas, Meksyku i całej planety.

Jesteśmy na południu nostalgii i na tym południu żyjemy piarami, rykiem i rżeniem; sposobami miłości i chwytaniem konstelacji, tym, co przyszło z początku i przejęło atmosferę, by stworzyć muzykę, w której portretujemy bicie serca.