bacalarte

centrum kultury

Magdalena Salome

16.01.2025-13.02.2025

"Środki zaradcze"

"Środki zaradcze"

Magdalena Salome od dzieciństwa w równym stopniu interesowała się sztuką i naukami przyrodniczymi, zarówno tworzeniem, jak i badaniem. Dorastała z botanicznym atlasem w dłoni, goniła wszystkie przypisy i z fascynacją szkicowała podwórkowe źdźbła. Ukończyła studia na Wydziale Grafiki, ale zdarzało się jej zgubić w lesie i tekście, łapać trawy i nowe odmiany, leżeć w mchu i zasłuchiwać się na wykładach swojej przyjaciółki biolożki.
 
Jej pracownia jest jak laboratorium, suszone tkanki roślin rozłożone na czynniki pierwsze spoczywają w słojach z pigmentami, za pomocą których maluje obrazy. Magdalena Salome tkwi gdzieś pomiędzy zielonymi liśćmi ilex paraguariensis, pestkami persea, a akademickim subtelnym rysunkiem z białego gwaszu. Proces twórczy artystki zaczyna się, kiedy wyzbierane po bliskich pestki awokado przetwarza na barwnik, bada natężenie koloru, decydując na kolejne zanurzenie w purpurowym garze. Kiedy na chwile przed aktem twórczym waży swoje siły i czystość umysłu, bo jej bycie z naturą nie jest wybiórcze, a całościowe. Oddaje się procesowi z szacunkiem i troską, dba by szum dnia nie zakłócił przekazu. Kreska artystki jakby migocze na przenikliwych zieleniach. Magdalena Salome osadza w ten sposób samą siebie, daje przestrzeń szeroko pojętemu byciu.
 
Biofilia dosłownie z języka greckiego oznacza miłość do istot żywych, potrzebę relacyjności ze światem przyrody, która jest głęboko zakorzeniona w naszą biologiczną tożsamość. Choć homo sapiens jako gatunek podejmuje próby ujarzmienia i odizolowania natury, był z nią długo przepleciony na drodze ewolucyjnej. Depresja, astma, bóle mięśni, migreny, nerwice czy inne dolegliwości mogą mieć ostrzejszy przebieg przy niedoborze kontaktu z naturą, odizolowanie od przyrody przynosi wiele strat dla kondycji fizycznej i psychicznej. Magdalena Salome powtarza czy odtwarza w sztuce wizualnej dobroczynny wpływ roślin na układ nerwowy i system odporności. Naśladowanie natury to dla niej nie tyle odwzorowywanie kształtów, co próba wywołania pracami artystycznymi tego samego efektu, jaki ma przyroda na dobrostan człowieka.
 
Sztuka pozwala przywrócić utracone więzi, odwrócić takie relacje z naturą, do jakich przyzwyczaili nas ojcowie nowożytnej nauki, katalogując, nazywając i zawłaszczając świat, a przy tym nie dopuszczając kobiet do wiedzy. Magdalena Salome czerpie z nauk biologicznych, ale dzięki sztuce robi to we wrażliwy sposób. W podejściu do natury dopuszcza błąd emocjonalności i cielesności, brak neutralności i kruchość. Artystka zagląda pod podszewkę rzeczywistości, w naśladowaniu natury nie interesuje ją powierzchowny osąd, kategoria, nazwa czy wygląd rzeczywistości. Stara się przeniknąć do natury rzeczy, jej praktyka umożliwia zaglądanie pod pozorne warstwy, przedzieranie się przez powierzchowność. Magdalena Salome przetwarza napięcia na spokoje, ucisza i łagodzi wiedzą, otula wzrok. Zaprasza do swojego ogrodu jako skromna badaczka ze środkiem zaradczym.
 
Tekst: Paweł Brylski, Klaudyna Szymańska

Magdalena Salome has been equally interested in art and natural sciences since childhood, both in creating and in studying. She grew up with a botanical atlas in her hands, chasing after all the notes and sketching backyard blades of grass with fascination. She graduated from the Faculty of Graphic Arts, but there were times when she would get lost in the forest and in texts, collecting grasses and new varieties, lying in the moss, and immersing herself in the lectures of her biologist friend.

Her studio is like a laboratory, with dried plant tissues spread out into their components resting in jars with pigments that she uses to paint her artworks. Magdalena Salome finds herself somewhere between the green leaves of Ilex paraguariensis and the seeds of Persea, and the academic delicate drawing rendered in white gouache. The artist’s creative process begins when she transforms the seeds of avocados, collected from her loved ones, into dye, studying the intensity of the color and deciding on the next dip into the purplish pot. Just moments before the act of creation, she weighs her strength and clarity of mind, for her connection with nature is not selective but holistic. She surrenders to the process with respect and care, ensuring that the hustle and bustle of the day does not disturb her message. The artist’s line seems to shimmer amid the penetrating greens. In this way, Magdalena Salome grounds herself, providing space for broadly conceived existence.

Biophilia, literally from the Greek language, means love for living beings, a need for relationality with the natural world, deeply rooted in our biological identity. Although homo sapiens, as a species, attempts to tame and isolate nature, it has been intertwined with it throughout evolutionary history. Depression, asthma, muscle pain, migraines, anxiety, and other ailments can have a more severe course with a deficiency of contact with nature; isolation from nature results in many losses for physical and mental well-being. Magdalena Salome repeats or recreates in visual art the beneficial influence of plants on the nervous system and the immune system. For her, imitating nature is less about replicating forms and more about attempting to evoke through artistic works the same effect that nature has on human well-being.

Art allows for the restoration of lost bonds, reversing the relationships with nature that modern science fathers accustomed us to, cataloging, naming, and appropriating the world, while excluding women from knowledge. Magdalena Salome draws from biological sciences, but through art, she does so in a sensitive manner. In her approach to nature, she allows for the error of emotionality and corporeality, the absence of neutrality, and fragility. The artist looks beneath the surface of reality; in imitating nature, she is not interested in superficial judgments, categories, names, or the appearance of reality. She seeks to penetrate the essence of things; her practice allows her to look beneath apparent layers, to break through superficiality. Magdalena Salome transforms tensions into tranquility, calming and soothing through knowledge, enveloping the gaze. She invites one into her garden as a humble researcher with a remedy.

Text: Paweł Brylski, Klaudyna Szymańska

Magdalena Salome

Art Exhibition Opening |