bacalarte

centrum kultury

Tempus Fugit

Dukiewicz/Firląg

do 29.08.2021

Tempus Fugit

Tekst Kuratorskie:

Tempus Fugit

Materiały organiczne, z którymi pracują Dukiewicz i Firląg, dostarczają nie tylko wrażeń estetycznych, ale jednocześnie poruszają problematykę naszej relacji z czasem. Materia, która mutuje, jest efemeryczna i poddawana erozji, zostaje przekształcona przez obie artystki ze świadomym wykorzystaniem zachodzących w naturze procesów. Zanika potrzeba stabilizacji, na rzecz nieustającej adaptacji do nowych warunków; to również zgoda, aby dzieła dowolnie się przekształcały, nie pozostając w konkretnym miejscu i w pierwotnie określonej formie.

Artystki ingerują w materię, by w odpowiednim momencie wycofać się i pozwolić na jej dalszą swobodną metamorfozę i rozpad. Bodźców do pracy twórczej dostarczają im podróże, nowe wyzwania, ale też tęsknota za tym, co zostaje daleko, czego pozbawia nas emigracja.

Ich prace są otwartymi formułami i traktują o tożsamości, korzeniach, doświadczeniach, o przemierzaniu świata i potrzebie odkrywania nieznanego. Prezentowane dzieła odnoszą się do tego, co bardzo bliskie, ale też do dystansu, wspomnień, jednocześnie mówiąc o zapominaniu.

Prezentowane prace są subtelnymi wiadomościami, skierowanymi do tych, którzy zechcą kontemplować je z różnych perspektyw; możemy wyostrzyć spojrzenie, by dostrzec mikroskopijne niuanse lub poszukać wrażeń dla pozostałych zmysłów: aromatów, faktur, które zabierają nas w niedostępne zakątki.

Rysunek Firlag jest precyzyjny, szczegółowy, powtarzalny, ale nigdy taki sam. Za pomocą linii odsyła nas w świat tajemniczych pejzaży i zaszyfrowanych wiadomości.

Szlachetny papier lokta o ciekawej fakturze, przywołuje na myśl odległe kultury i historię manualnego wytwarzania cennego, antycznego podłoża, które staje się środkiem przekazu. Gest ręki na papierze tworzy nowe pisma.

Znaki, rysunki, miraże formują się jak żywe organizmy, ukazując się nam jako niewiadome przybierające różne konfiguracje.

Rzeźby Dukiewicz są wypełnione ziemią, a przez to żywe. Darń zrolowana do wewnątrz, pozostaje w ochronnym objęciu, a jednocześnie została odebrana naturze i zawłaszczona. Ziemia, po której stąpamy, symbol pochodzenia, naszych korzeni, uformowana z mikrocząstek i mikroorganizmów, kryje w sobie nieskończoność warstw, historii i znaczeń. Zachodzący w niej proces przemiany materii organicznej to cykl życia. Darń zostaje wycięta z ziemi należącej do rodziny artystki-emigrantki, pozszywana w nieudolnej próbie sklejania i ochronienia więzi rodzinnych i związków z miejscem pochodzenia. Pozostawione po niej w gruncie wycięte prostokąty, przywołują na myśl miejsca pochówku. Natura dąży do przetrwania za wszelką cenę: miejsca ingerencji w środowisko naturalne, w krótkim czasie się regenerują. Z kolei powstałe z nich żywe rzeźby ewoluują i rozpadają się. Filary z darni stają się pomnikami, usilną choć beznadziejną próbą zatrzymania czasu.

Instalacja site-specific to spotkanie obu artystek – dialog pomiędzy nimi oraz nimi i naturą. Obumarłe igliwie wyrwane na chwilę z naturalnego cyklu materii organicznej, zostaje wszczepione w surowe ściany galerii. Umieszczone w nowym kontekście, staje się uniwersalnym znakiem graficznym. Jednocześnie jako materiał roślinny niesie w sobie również informacje zakodowane w DNA. Zdekonstruowany krajobraz „porasta” ściany galerii, tworząc skomplikowane rytmy, czasem chaotyczne, natrętne. Małe, ostre kształty komponują nowy język znaczeń i symboli. Elementy natury, wszystkie podobne, a zarazem niepowtarzalne. Delikatne i podatne na czynniki zewnętrze igły, sprawiają, że cała instalacja przeobraża się pod wpływem czasu, grawitacji i obecności widza. W ten sposób zapis na ścianie ewoluuje, tworząc nowe znaczenia i historie.

Magdalena Firląg i Magdalena Dukiewicz niejednokrotnie współpracowały nie tylko jako artystki, ale również niestrudzone towarzyszki podróży. Jedna z nich na stałe mieszka w Mexico City, a druga w Nowym Jorku. Dziś spotykają się po raz pierwszy od dwóch lat w rodzinnym mieście, podejmując się realizacji wspólnej wystawy. Mimo upływu czasu i odległości więź między autorkami prac jest nadal silna, co znajduje swoje odbicie w prezentowanej wystawie.

To dla nas zaszczyt i radość, że to spotkanie odbywa się w salach galerii Bacalarte. Dziękujemy artystkom za przyjęcie zaproszenie i podjęcie wyzwania.

Inés R. Artola

Magdalena Firląg​

Born in 1984 Otwock (Poland), currently lives and works in Mexico City.

Graduated as a Master of Arts from Academy of Fine Arts in Warsaw and from Universidad Nacional Autonoma de Mexico. She also studied at School of Visual Arts in New York, Universidad del País Vasco in Bilbao, Spain and oriental techniques at master Xuan Chieu’s studio in Vietnam.

Firląg’s artistic proposal is located within the field of formal aspects including elements such as fragmentation and the relationship with the space.

She conceives the artistic meditation in coexistence with the confection and recycling of the matter to transform it into raw material; from the dust and the orange peel to the shattered pieces of glass. All these material becomes again and again into another matter.

Her nomadic nature and nostalgia resulted in the cultivation of tenderness towards distant cultures, syncretism and skills of fast assimilation, same in life and artistic work.

 

 

 

Magdalena Dukiewicz

Born in 1982 in Warsaw, Poland Magdalena Dukiewicz is a visual artist based in Brooklyn. 

With a multidisciplinary approach that is often site-specific, Dukiewicz’s practice being very much process-based, is a combination of material experimentation and method. Her works revolve around the binomial of art-nature, new technologies, and interactive art. The materials are chosen for their potential for transformation and their intrinsic properties. 

“Generally my works revolve around the binomial art-nature; exploring topics such as transhumanism and posthumanism but also current issues in socio-politics. I believe that the premise behind my work is very timely. I use organic materials like hydrolyzed collagen, bones, squid ink, hair and blood among others; sometimes also found materials. Pieces are fragile and meant to deconstruct and finally decomposed. The Performativity of each piece is part of the completion of both the creative cycle and life cycle (since this is a reuse of organic material that will be back in nature). Ecology is an important part of my statement – my sculptures leave no waste. Sometimes I even reuse the artworks themselves to create a new one”

Dukiewicz/Firląg

Close Menu
error: Content is protected !!